De vorderingen van Jennah en de puppies

Nu we een paar dagen verder zijn nadat Jennah haar rug zo ongelukkig bezeerde moet ik echt zeggen dat er sprankjes hoop zijn op een verder herstel.

Hoewel ze nog zeer zwak is in de achterhand en ze direct omvalt als ik haar niet ondersteun, gebruikt ze wel haar linkerbeen en ze doet ook pogingen met haar rechterbeen. Alleen haar voet werkt echt helemaal niet mee. Als ze naar buiten moet waarschuwt ze keurig maar vaak al wat aan de late kant en nadat ik al diverse keren onder gekletterde voeten had, pakken we dat nu anders aan. We gaan vaker naar buiten en lopen sneller door zodat het beter te halen is voor Jennah.

030 (800x600)Ze begint wat beter te eten en te drinken en kan zich ook wat beter redden in de bench. Ik was eerst zo bang dat haar verlamde poot in een onmogelijke positie zou komen als ze zou gaan zitten of liggen en daardoor schade op zou lopen.
Dus al met al kunnen we al opgelucht ademhalen bij de verbeteringen die er nu te zien zijn.

Gelukkig heb ik zelf in de gezondheidszorg gewerkt en weet ik dat het belangrijk is om de spieren en pezen niet stijf te laten worden. Dus voorzichtig houd ik de benen en voeten een beetje soepel.

Dus gelukkig keert de rust hier na alle schrik zowel bij Jennah als bij mij weer een beetje terug.

013 (800x600)En dan zijn er natuurlijk nog de puppies en Nana die ook hun zorg en toewijding nodig hebben.
De jongens doen het erg goed. De beige reu die eerst flink kleiner was is inmiddels de grootste geworden. Hij weegt nu 30 gr zwaarder. Hij had natuurlijk wel wat in te halen en wie weet blijven de gewichten nu verder dicht bij elkaar in de buurt.

021 (800x600)De oogjes kieren een beetje en de oortjes gaan ook open dus nog even en de puppies gaan de boel verkennen en kan ik de nieuwe voorraad speeltjes op ze loslaten. Ik heb van alles verzameld van kattentunneltjes tot babyspeelgoed. Het is altijd leuk om deze dingen te gaan kopen.

023 (800x600)Nana is nog steeds een fantastisch moedertje. Ze verzorgt de pupjes en voedt ze maar tussendoor is ze maar wat graag een tijdje bij de rest van de roedel. Je kunt echt wel zien dat de honden het fijn vinden om in een roedel te leven. Ze begroeten elkaar dolblij als ze een poosje alleen zijn geweest.

025 (800x600)Over een week is er al weer beter te zien hoe Jennah zich zal herstellen en de puppies gaan dan steeds beter lopen en de wereld verkennen. Dus hebben we genoeg om naar uit te kijken;-))

027 (800x600)

Het ongeluk van Jennah

Zo kom je nooit bij de dierenarts en zo zit je er meerdere keren per week.

Gisteren was ik met Coen en Jennah in het park en ze waren heel gezellig aan het rond keutelen tot ze even een dolle bui kregen en wat speelbewegingen maakten waarbij Jennah wilde draaien en dat om de een of andere reden niet lukte. Ik zag dat er iets helemaal niet goed ging en meteen begon ze te gillen.

Ik rende naar haar toe en kon haar eigenlijk nog net opvangen want ze kon haar achterhand niet meer gebruiken.
Gelukkig kwamen er meteen mensen aan die gezien hadden dat er iets gebeurde. Er was een aardige man die wilde helpen om Jennah naar de dierenarts te brengen.

Met Jennah op schoot terwijl ik op de ligfiets zat werd ik geduwd en ik dribbelde met mijn voeten. Coen was er ook nog en die werd vastgehouden door onze aardige begeleider.

Bij de dierenarts werd ik gelukkig snel geholpen want ze was er niet best aan toe, ze had duidelijk heftige pijn en begreep er natuurlijk allemaal niks van.

Gelukkig waren er nog hele zwakke reflexen in haar linkerbeen maar in haar rechterbeen was het droevig gesteld. Maar ook haar voorbenen hield ze heel wonderlijk stijf gestrekt

Nadat alle mogelijkheden besproken waren besloot ik om rongentfoto’s te laten maken om een breuk in de wervelkolom uit te sluiten. Tot mijn blijdschap waren die niet te zien.
Het voorstel van de dierenarts om Jennah in de praktijk te laten (omdat haar verzorging wel heel intensief zou zijn) en haar de volgende dag weer te bekijken werd door mij wel heel resoluut afgewezen want natuurlijk laat ik Jennah, die duidelijk in de war was niet in een stille praktijk in een bench achter waar verder niemand aanwezig is. Het idee alleen al.

Nadat de rontgenfoto’s waren genomen kreeg Jennah medicijnen om de zwelling rond de ruggengraat af te laten nemen  en morfine tegen de pijn en we kregen natuurlijk medicijnen mee naar huis.

De eerste avond en nacht waren zeker niet makkelijk want het in en uit de bench halen van een hond die de achterhand niet kan gebruiken is al een hele klus. We raakten gelukkig steeds beter op elkaar ingespeeld en tegen de ochtend was er een lichte verbetering.
Nadat de pogingen eerder die nacht om haar met een handdoek om haar middel op voorhand te laten lopen en ik haar achterhand wat kon optillen mislukten steeds maar ineens lukte het wel en hoe fijn was het om te zien dat ze haar linker achterpoot ook wat ging gebruiken. Vroeg in de ochtend deed ze haar eerste plasje eindelijk en dat is ondanks de verlammingsverschijnselen een fantastisch teken dat de boel van binnen nog wel enigszins functioneert. De buren konden me even niks schelen en ondanks het vroege tijdstip heb ik haar de hemel ingeprezen zodat ze maar goed begreep dat ze niet per se door de hurken hoeft maar dat het ook al staand en kletterend;-)) helemaal goed is.

De bedoeling is nu dat ik contact met de dierenarts houd en dat Jennah 6 weken lang alleen maar in beweging mag komen om haar behoefte te doen, verder moet ze in de bench blijven en volledige rust houden.

Ik hoop van harte dat Jennah haar toestand in de komende weken nog een stuk verbetert. Al wordt ze niet helemaal meer de oude, als ze weer rond kan hobbelen en mee naar buiten kan en daarbij nog plezier in het leven heeft dan denk ik dat we een hoop gewonnen hebben.

Natuurlijk is er ook nog de mogelijkheid dat het allemaal niet zo positief uitpakt maar dat zal ik dan moeten bekijken. Eerst zet ik me helemaal in voor het herstel van Jennah!

De eerste week is omgevlogen

004 (800x600)Nu na een week hebben de pups hun geboortegewicht al bijna verdubbeld en het reutje met de moeilijke start ligt maar 30 gram achter op zijn broertje. Het gaat dus erg goed met de ventjes. Het is erg rustig in het rennetje want als ze willen drinken dan hoeven ze geen broertjes en zusjes aan de kant te duwen en ze hoeven ook niet te zoeken naar een beschikbare tepel. Dat scheelt ook al een hoop energie dus gaan alle calorietjes in de groei van het lijfje zitten. Ze zijn dan ook echt tonnetje rond. Het is heerlijk om te zien.

001 (800x600)Nana is sinds gisteren iets makkelijker geworden. Ik kan de puppies nu gewoon pakken om ze te wegen en te knuffelen zonder dat ze er zich steeds tegenaan bemoeit. Alleen het verschonen van het kenneltje vindt ze wel wat verwarrend want verdorie zit er in dat wasgoed niet nog een pup???
Maar ze heeft beslist nog geen verlangen om mee te gaan op de wandelingen en dat is ook prima. Ze meldt zich op een gegeven moment zelf weer en dan gaat ze eerst mee voor een kort stukje en later kan ze weer mee wandelen met de andere honden.
Tegen die tijd staat ze weer als vanouds te jumpen van blijdschap als ik haar de riem om wil doen.

De puppies van Hot Isle Oberon (Lucka) en Celeste (Nana) van de Razende Roeltjes zijn geboren op 12 september

Toen de temperatuur van Nana in de nacht van 12 september al ver was gezakt was het al wel te verwachten dat het nestje wat eerder zou worden geboren.

Er was maar bar weinig te merken van de naderende bevalling. Er was geen gehijg, gekrab of erg onrustig gedrag waar te nemen. Nana was alleen wat stilletjes, wat meer teruggetrokken en niet helemaal ontspannen.

En ineens was het al zover! Nadat ze een paar keer naar buiten was geweest om nog een keer haar behoefte te doen begon ze al te persen. Het eerste reutje werd vlot geboren om 12.00 uur. De twee volgende puppies deden er ook niet erg lang over maar hadden toch moeilijkheden met het laatste stukje. De reu doordat hij met zijn ruggengraat naar boven lag en daardoor niet soepel met het geboortekanaal mee kon buigen en bij het teefje was niet helemaal duidelijk wat de oorzaak was want aan de grootte lag het niet.

Het eerste reutje deed het meteen goed maar de twee laatste pupjes hadden erg veel moeite om op gang te komen. Ze dronken niet bij Nana en het kostte erg veel moeite om met flesvoeding wat naar binnen te krijgen. Ik had er een hard hoofd in en aan het begin van de avond zat ik met Nana en de puppies bij de dierenarts. Natuurlijk wilde ik de puppies niet onnodig lang laten lijden als ze eigenlijk niet te redden waren.

De dierenarts constateerde geen afwijkingen en hart en longen klonken goed. Dus dat was toch genoeg reden om te proberen de puppies aan de praat te krijgen. Eindelijk in de nacht was er een complete ommekeer bij het reutje. Ineens was hij in plaats van een zwak poppetje een pupje met kracht en stevigheid en een goede lichaamstemperatuur en dronk hij bij Nana. Verdorie wat was dat een opluchting.

Voor het teefje zag het er nog steeds belabberd uit en uiteindelijk heb ik de strijd gestaakt. Het teefje was spijtig genoeg niet te redden. Dat was verdrietig maar helaas komt de dood van een puppy bij de geboorte of in de eerste weken van hun leven vrij veel voor dus dat is toch iets wat kan gebeuren.

Achteraf is het teefje nog eens door de dierenarts nagekeken en er zijn geen afwijkingen geconstateerd dus zijn de problemen voortgekomen uit de manier waarop ze de bevalling heeft doorstaan.

De twee reutjes maken het momenteel uitstekend, ze drinken goed en voelen lekker stevig en warm dus verwacht ik dat deze kereltjes als er geen gekke dingen gebeuren flink en sterk gaan worden en achter de teefjes aan gaan zitten;-))

014 (800x600)

Deze foto is van de tweede dag. De witte vlek in de nek is inmiddels een echt familietrekje bij de Razende Roeltjes geworden.

Nana heeft de bevalling werkelijk uitstekend gedaan, ik kan niet anders zeggen! Vanzelfsprekend was de gang naar de dierenarts en het feit dat de twee puppies niet normaal functioneerden wel erg stressvol voor haar.
Gelukkig is mijn buurman altijd bereid om in zo’n geval zijn autootje voor te rijden en ons te brengen. Mijn dank daarvoor is dan ook groot.

De rust is nu gelukkig helemaal terug hier bij de Razende Roeltjes. Je hoort of ziet Nana niet en alleen als ik haar de riem omdoe en haar mee naar buiten neem om een plasje te doen verlaat ze de puppies met grote weerstand.

Vooral de moeder van Jennah (die zelf 2 nestjes heeft gehad) wilde dolgraag overal bij zijn maar ook haar broer Coen barst van de nieuwsgierigheid. Als ze de kans krijgen gaan ze gauw even kijken. Dat mag van Nana zolang ze maar niet hun lange neus naar binnen steken. Gek genoeg is Kiki minder welkom en wordt ze resoluut naar de uitgang van de puppyren verwezen. De twee oudjes Zoe en Aysha hebben minder belangstelling voor al dat gedoe maar beiden stonden tijdens de bevalling toch ook wel met een paar grote ogen bij de puppyren te wachten tot het moment dat ze misschien iets konden zien.

Beide reutjes kunnen al uitkijken naar een fijne toekomst bij lieve nieuwe baasjes. Ik zal beide reutjes zeker nog vaak terug zien want ze blijven in de buurt. Een gaat naar Texel en een naar Amstelveen. Bij een groot nest kun je natuurlijk wel beter zien hoe een combinatie is uitgepakt maar ik kijk wel uit naar het plezier en het gemak waarmee deze twee pupjes straks mee te nemen zijn om ze aan allerlei situaties te laten wennen.

Nog een week te gaan voor Nana!!

Waarschijnlijk wordt dit het eerste kleine nestje hier bij de Razende Roeltjes. Als ik naar Nana kijk denk ik dat het tussen de twee tot hooguit 4 puppies zullen worden maar zeker ben je natuurlijk pas als ze geboren zijn. Ze draagt de puppies anders dan haar moeder en overgrootmoeders die vooral een grote buik naar beneden hadden. Nana is flink wat breder geworden (wat je slecht ziet op de foto) maar heeft een heel bescheiden buikje. Wie weet wat voor leuke verrassing ons nog staat te wachten!

009 (800x600)Bij een klein nestje heb je natuurlijk alle tijd van de wereld om veel met de pupjes te doen en van ze te genieten dus dat lijkt me ook wel eens een fijne ervaring.

Ik heb vanmorgen toen het zonnetje alleen nog maar op een paar plekjes in de tuin was foto’s gemaakt. De honden staan dan op die stukjes in de tuin te genieten van de warmte zoals Kiki hier op de foto.

013 (800x600)In de komende dagen gooi ik de indeling van de hondenruimte helemaal om en zo tegen het weekend laat ik Nana alvast in de puppyren slapen met de mand waar ze in gaat bevallen en het kleine rennetje waar de puppies de eerste weken in verblijven.

Bij het vorige nestje gebruikte ik een nieuwe verwarmingsplaat maar die heeft bepaald niet voldaan aan de verwachtingen. De plaat wordt pas echt warm als er al iets op ligt en er mag ook geen lekker zacht kleed opgelegd worden (alleen een dun dingetje) dus het was ook hoogst zelden dat er een puppy op lag. Nu heb ik verwarmingselementjes gekocht die je in de magnetron verwarmt en heel lang warm blijven en die je zelfs onder een kussen kunt leggen. Ik denk zo maar dat de puppies lekker kunnen soezen op die elementjes.

Ik kan nu de dagen gaan aftellen en natuurlijk beginnen met de temperatuur op te nemen zodat we in de gaten hebben wanneeer het moment supreme er aan komt……spannend!!!019 (800x600)