Tentoonstelling in Rotterdam 25 augustus 2012

Er was bar slecht weer voorspeld maar ik kwam gelukkig helemaal droog op het station in Alkmaar. Je bent maar mooi klaar als je altijd met de trein moet reizen want het duurt allemaal zo lang in vergelijking met de auto.

Ik moest vandaag voor het eerst met mijn brilletje op naar een tentoonstelling en dat iwas voor mij toch wel even slikken hoor omdat ik een hele hoge min sterkte heb en ik daardoor niet de gangbare glazen in een montuurtje heb zitten maar glazen die een stuk dikker zijn en een uitgeslepen rondje in het midden hebben. De reden dat ik mijn lenzen niet in kon is dat ik een bloedinkje in mijn oog gehad heb en daarvoor behandeld wordt met 3 maanden lang elke maand een injectie in mijn oog. Dit heeft als doel om de bloeding te stoppen en de groei van nieuwe (verkeerde) bloedvaten af te remmen. En dan mag ik steeds tien dagen mijn lenzen niet in. Dus in de komende tijd is dat aan de gang en jammer genoeg moet het brilletje ook in Utrecht op. De resultaten van de eerste behandeling zijn al zo goed dat ik hoop heb dat het allemaal voorlopig weer redelijk in orde komt.

Bij de trap van het station van aankomst stond Richard al te zwaaien dus ik hoefde niet te zoeken en kon gauw Isarina ook begroeten en de jongens. Van Turo krijg ik altijd wel een dikke lik, Bandhu is wat gematigder in zijn blijdschap maar zijn staartje zwabbert wel lekker. Kleine Lucka zat in de bench maar die is heel scheutig met het uitdelen van likken.

Lucka voor het eerst in de ring op een grote tentoonstelling.

Op naar de Ahoyhallen. We kwamen heerlijk vroeg aan en hadden ruim te de tijd om ons te installeren. Toch was het al behoorlijk vol en moesten we toch nog enigszins zoeken naar een goed plekje. Ik kon nog mooi met Turo oefenen en daarna met Lucka. Lucka was hier en daar wel wat voorzichtig met andere honden maar echt onder de indruk was hij niet van al het tumult en van zoveel honden om hem heen. Ik kon dus goed met hem oefenen en even op de tafel zetten. Daarna liepen we even een rondje om hem aan al die verschillende rassen te laten wennen en ook dat ging goed. Daarna gingen we aan de cake die we hier altijd krijgen en de koffie en thee. En daarna alle bekenden even gedag zeggen natuurlijk.

De kleine 20 honden van andere rassen die voor ons werden gekeurd waren heel snel klaar dus toen mochten wij. Turo stond in de Jeugdklasse met nog twee andere reuen. Turo liet zich prima showen, behalve toen we net de ring in kwamen toen blijkbaar de loopse teven luchtjes hem iets te veel werden. Zijn neus was bijna niet van de grond te branden;-))

Turo kreeg een Uitmuntend en werd als 2e geplaatst en daar waren we heel tevreden mee. De keurmeester had een goed keurverslag gedicteerd en de minpuntjes die ze beschreef klopten gewoon. Turo kreeg vandaag heel wat leuke complimentjes waar we vanzelfsprekend heel trots op zijn.

De keuring van de Whippets heb ik natuurlijk verder gevolgd en Beste reu werd Sunbeam Highlander of Starline en Reserve Beste reu Blue Spring’s Geoffrey. Het Jeugd CAC ging naar You Tube zUplnku.

Beste teef werd Creme Anglaise’s Syrah en reserve beste teef Creme Anglaise’s J’Aime La Vie. Zij werd hiermee Nederlands Kampioen. Jeugd CAC kreeg Lady Be Good of the Mine Valley.

Daarna heb ik me samen met Isarina op de standjes gestort want ik wilde graag nieuwe lijnen hebben en die heb ik ook gevonden voor een heel zacht prijsje. Dus daar was ik mee in mijn nopjes. Even daarna vonden we een mooi rood bruin showlijntje wat goed bij de vacht van Turo past en waar we al even maar op zoek waren. Dus dat was ook een goede koop! In een afprijs bak vonden we een soort zwabber. Allemaal draden bijelkaar gehouden door een draadbinder. Een prachtige nep prooi voor de Whippets. Wel lekker zwaar ook. Het bleek een schot in de roos want de honden hebben er al heerlijk mee gespeeld.

Als laatste kocht ik nog een grote zak met buffelhuid kluiven en toen was het wel weer mooi geweest. We gingen weer terug naar Richard de honden.

(Deze flinke jongens stonden een groot deel van de dag bij ons in de buurt en af en toe had je ineens zo’n grote kop op schoot. Opvallend is wel hoe goed de Leonberger zich gedraagt op een show. Dat kan niet van alle rassen gezegd worden. Bij de Akita’s zat er namelijk een hond zonder baas die de hele boel bij elkaar blafte. Het was nogal storend!!)

Toen ik net weer zat zag ik een vrouw met twee Podengos Portugues Pequeno. Een paar jaar geleden smolt ik al helemaal voor het uiterlijk van dit hondje en heb me toen helemaal verdiept in het karakter en in hun oorspronkelijke taak. Deze hondjes worden echter nog steeds volop gebruikt bij de jacht. Er zijn drie maten: de Grande, de Medio en de Pequeno. Bij de jacht op konijnen of hazen wordt de Pequeno gebruikt om de prooi uit hun schuilplaats te stoten en daarna komt de Medio in actie om de prooi te grijpen. Dat is een mooie samenwerking. Natuurlijk ging ik de hondjes bewonderen en een praatje maken met de eigenaresse en fokster van de jongste. Ze blijkt de enige fokker te zijn in Nederland op dit moment.

Ik kreeg heel veel informatie van haar en als de kans zich eens voordoet en we zijn een beetje in de buurt dan ga ik er zeker langs om haar roedeltje eens te bekijken. Ik ben meteen Facebookvrienden met haar geworden zodat ik ook op Facebook wat meer informatie kan vinden. De tijd vloog om met al die leuke gesprekken en toen was het al weer drie uur geweest en konden we naar huis wat ik tegenwoordig ook maar doe zolang ik een eigen autootje moet missen.

De thuiskomst was voor mij deze keer iets minder vreugdevol want het bleek al razendsnel toen ik mijn neus om de hoek van de deur stak dat het bij ons niet helemaal pluis was. Het stonk er namelijk behoorlijk en wel naar poep. De honden hadden kennelijk hun maag en/of darmen van streek en hadden de hele keuken en woonkamer onder gepoept en niet met de keurige netjes op te rapen drollen maar in een meer onsmakelijke vorm.

De honden parkeerde ik maar even in de tuin en toen begon de grote schoonmaak. De vloer, de manden, de kleedjes. Alles kreeg een sopje en/of moest verschoond worden.Toen waren de honden aan de beurt voor een grondige inspectie en hier en daar moest er wel water aan te pas komen. Eindelijk na 1.30 uur waren we klaar en konden we aan de koffie.

Ik had dit nog nooit meegemaakt. Mijn buurman laat tussen de middag de honden in de tuin en dan krijgen ze een hondensnoepje dus daar kan het ook niet van komen. De ziekste honden hadden flink last van hun maag want ze gingen steeds weer in de bidhouding staan wat wel heel sneu was!! Gelukkig hadden ze geen koorts maar ik heb wel met de deuren open geslapen zodat ik kon horen als er wat met de honden aan de hand was en zodat ik niet weer aan het schoonmaken zou moeten.

De nacht verliep rustig en ook de volgende dag waren drie honden al weer in orde en de andere drie nog niet helemaal. Maar na wat aandringen kregen die de eerste hapjes voer weer naar binnen en ’s avonds aten ze allemaal weer als vanouds en was alles weer bij het oude. Gelukkig maar want je maakt je toch behoorlijk ongerust!!

 

Oefenen met Turo en Lucka in Naaldwijk.

Nu bij alle kynologen Clubs er een zomerstop is voor de ringtraining spreken Richard en Isarina en ik af en toe af in Naaldwijk of in Alkmaar om wat te oefenen met de jongens. Voor Turo is het niet meer zo belangrijk, die weet nu wel wat de bedoeling is maar kleine Lucka moet nog een hoop leren.

(De eerste foto’s heb ik zelf in de tuin gemaakt)

Gisteren ging ik dus op pad naar Naaldwijk. Ik ben blij dat we prachtig weer hebben maar helemaal ideaal om dan met de honden te oefenen is dat niet want ze lopen al snel met de tong ver uit de bek en dat is ook niet echt prettig. We hadden een schaduwrijk plekje opgezocht maar hebben het maar kort gehouden. Het belangrijkste is dat het leuk blijft en dat we al wat geoefend hebben als straks de ringtraining weer begint.

Het is zo fijn dat Richard steeds zulke goede foto’s maakt want dan kun je achteraf ook zien hoe een hond er bij staat en of dat ook anders zou moeten. Maar ook zie je op een foto geweldig goed hoe een hond in elkaar zit en hoe zijn ontwikkeling verloopt. Meestal als ik thuiskom heeft Richard de foto’s al opgestuurd en stromen ze binnen bij het openen van mijn e-mail. Heel erg leuk!!

Volgende week begint de ringtraining weer bij onze kynologen Club en gelukkig zijn de temperaturen dan ook weer een beetje lager!

In de tussentijd plaagt Lucka z’n beide vriendjes nog wel een beetje en die zullen maar wat blij zijn als hij zijn scherpe tandjes kwijt is. De eersten zijn er al uit.

Hier heeft Lucka de staart van Turo in z’n bek.

 

Play A While Karhu (Cato, de vader van Kiki, Nana, Bandhu, Lulu, Josje en Jewel) is kampioen in wild speuren geworden!

Vandaag kreeg ik een berichtje van Else en Lasse Dahlund met daarbij het Kampioenschaps Certificaat voor wild speuren dat hij op 3 augustus in de wacht sleepte. Ook heeft hij inmiddels op tentoonstellingen de kwalificatie uitmuntend gekregen met kampioenschaps-kwaliteit. In Nederland is Uitmuntend Uitmuntend en wordt er verder geen onderscheid meer gemaakt maar in Zweden wordt er bij de beste honden in een klasse die een Uitmuntend hebben gekregen dus Champion Quality aan toegevoegd. Ook heeft Cato al laten zien dat hij uitstekend zijn mannetje staat op het coursingveld. Hij is ook al eens Club Kampioen geworden met gecombineerde resultaten voor show en coursing.

Cato heeft nu dus alle resultaten binnen om de Zweedse Trippel Pris in ontvangst te kunnen nemen. Hij moet er nog even op wachten want ik heb begrepen dat die certificaten heel officieel op een grote Whippet Club Show uitgereikt worden. Nou ja wat in het vat zit verzuurt niet!!

De onderstaande foto is ook heel recent genomen van Cato op een Windhondenshow.