EEN NIEUWE MIJLPAAL: DE PUPPIES VAN AYSHA ZIJN ALWEER 6 MAANDEN

EEN NIEUWE MIJLPAAL: DE PUPPIES ZIJN AL WEER 6 MAANDEN

Wat gaat het allemaal snel, voor je het weet zijn de puppies al weer groot.
Wat heb ik een plezier gehad (en heb dat nog) van en met de puppies. Het is zo leuk om te zien hoe ze met elkaar omgaan en hoe ze opgroeien.
Meestal zijn ze erg lief met elkaar; ze spelen en slapen altijd met elkaar, wassen elkaars oren en verliezen elkaar geen moment uit het oog. Het liefste spelen ze ook door als ze aan de lijn buiten lopen maar daar steek ik natuurlijk een stokje voor. Toch kun je ook wel merken dat hoewel Jennah alles nadoet wat Coen doet, Jennah toch altijd het laatste woord heeft.

Ze beginnen aardig netjes aan het lijntje te lopen en ook het luisteren gaat al heel behoorlijk. Buiten op het grote grasveld in het park dollen en rennen ze dat het een lieve lust is. Ook met andere honden spelen ze nu wel wat meer en zelfs de hele grote honden vinden ze niet zo eng meer.

Ze hebben inmiddels ontdekt dat water verschrikkelijk leuk is om in te spelen en ze plenzen en plonzen dat het een lieve lust is. Ze weten nu ook dat ze veel harder kunnen rennen dan andere honden en maken daar af en toe ook dankbaar gebruik van.

De komende tijd zullen Coen en Jennah af en toe eens op een tentoonstelling te zien zijn want we doen wel een paar keer mee in de puppyklasse.

De hormoontjes op hol!

R0301519 Aysha is na haar nestje weer voor het eerst loops geworden. Tegelijkertijd had ik Midas en Takkie te logeren en ja………..dat bracht de heren het hoofd wel wat op hol!!!!!!! Ik moest ze wel een beetje in de gaten houden anders waren Coen en Jennah steeds de pineut en werden ze weer in de houtgreep genomen. En soms ging het zelfs in optocht!!!!!!

Van Anastasia kreeg ik weer een paar leuke foto’s van B.J.

Vvcursus1001

Dsc04428_edited_1

Coen en Jennah krijgen nog drie keer per dag te eten en dan vindt Midas dat hij dat eigenlijk ook hoort te krijgen. Om maar zo dicht mogelijk bij het voer te kunnen springt hij dan maar op de tafel. Hij doet dat zo stilletjes dat je het niet hoort. Als het eten op is of hij heeft daar al een tijdje gestaan hoor je ineens een zielig piepje en dan wil hij er eigenlijk wel weer vanaf maar durft niet helemaal goed. Ja en dan mag ik hem weer redden.

R0301498_1

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s